Friday, January 25, 2013

Kekabu Putih

'Terima kasih Pak Samad. Susah-susah hantarkan saya ke sini. Hujung kampung pula tu.' Pak Samad sekadar mengangguk sambil tersenyum. Agaknya dia ni memang tak banyak cakap orangnya. Inilah tempat tinggal aku untuk entah berapa tahun pun aku tak pasti. Itulah, mak dah pesan suruh kahwin sebelum habis belajar, biar tak kena mengajar dekat sekolah ceruk kampung, tapi aku degil. Cukup baik aku dah ikut cakap ambik jurusan cikgu. 

Laila, bl kau nk smpy ni? Xkn nk biar aku dok dgn antu kot malam ni. Dala rmh sblh utan.


Hantar. 'Bismillahirrahmanirrahim.' Rumah ni nampak ok. Perabut tak ada tu biasalah, dah nama pun rumah sewa. Nasib baik aku bawak tikar. 


Woi Eton. Aku smpy esok pg kowt. X sempat dowh, sbb aku br je grk dr rmh ni. Ko kalu tkut, pi la tdur umah guru besar yg rekomen rumah tu dulu hahahaha.


Aaaahhhh biar betul Laila ni? Celaka minah ni. Lantak lah, lagipun untuk malam ni je. Takkan la cikgu pendidikan jasmani macam aku ni nak tumpang-tumpang rumah orang. Malu kot, badan ala atlet tapi hati kecut. Ok, bilik ada tiga. Baik aku ambil bilik yang sedang-sedang. Lagipun aku tengok bilik yang kecil tu macam berkunci. Mestilah tempat tuan rumah letak barang-barang dia.


Sbb aku plg awl, ko kna amek blk plg kcik. Nasiblah hahahaha...


***


Mujurlah aku ada broadband Celcom, kalau tak memang mati kutu duduk sorang macam ni. Update bloglah.

'Assalamualaikum...!'
Haik...? ni suara perempuan mana ni...? 'Walaikumsalam.' Aku intai daripada tingkap, nampak sorang kakak, umur dalam lingkungan lewat 20an, bawa bungkusan makanan dekat tangan. Gaya macam baru balik kerja. 'Akak cari siapa...?'
'Oh, adik ni penyewa baru ye? Akak Kak Iza, anak tuan rumah. Boleh akak masuk?' Nasib baik anak tuan rumah ni perempuan. Lalu je Kak Iza depan aku, semerbak bau syampu Sunsilk warna merah jambu. 'Akak pakai syampu Sunsilk eh..? Warna pink..?' 
'Haah, akak pakai conditiner yang tanpa bilas tu. Tu yang rambut jadi lembut mayang mengurai ni. Kadang-kadang kalau keluar dari rumah pagi-pagi orang selalu salah anggap, diorang ingatkan hantu hehehehehe...'

Haish Kak Iza ni, buat kelakar seram pulak. Kak Iza bagitahu, tujuan dia datang sebab nak tengok siapa penyewa dan nak pastikan semuanya ok. Terkejut jugak dia sebab aku datang sorang, selalunya kalau penyewa tu sorang kebanyakan akan sewa dulu semalaman dekat homestay sebelah sekolah. Kak Iza pun ada cakap, kalau rumah tu penyewa mesti lebih daripada sorang, takut nanti jadi apa-apa senanglah.


'Zaiton, kalau pokok kekabu dekat tepi pintu pagar tu dah pecah buahnya jangan tinggal sorang dekat rumah. Takut nanti diintai hantu. Kalau hantu tu wangi macam Kak Iza tak apa hehehehehe... Ini Kak Iza ada bawakkan ubi keling rebus. Pernah makan? maflah tak ada sambal, esok Ton masaklah tak pun beli dekat sekolah.'

Agakya Kak Iza ni memang suka buat lawak seram. Tapi boleh tahan banyak cakap juga. Aku kalau baru-baru ni memang tak pandai sangat nak berbual, setakat angguk bolehlah. Sambil melayan Kak Iza bercerita, tba-tiba dengar bunyi telefon. 'Sekejap kak ye, saya angkat telefon...' Tak sempat aku nak habiskan ayat, Kak Iza terus menjawab 'Tak apalah Ton, akak pun dah nak balik ni. Takut nanti orang salah faham, kes rambut ni...? hehehehehe' sambil diselati rambut dengan jarinya yang mulus.

'Hello Eton..! Eh malam ni kau tidur situ sorang je ke...?' Suara Laila berbunyi cemas. 'Haah la, habis tu kat mana lagi...? eh kau tunggu kejap La, aku nak hantar kakak anak tuan rumah ni kejap...'

'Ton, ton..!!...'
Bergegas aku ke pintu, tengok Kak Iza dah keluar, berdiri betul-betul tepi pintu pagar. Kak Iza toleh kepada aku 'Ingat tau Zaiton, kalau buah kekabu pecah jangan tinggal sorang dekat rumah.' sambil tangannya menjangkau memetik buah kekabu putih dahan paling tinggi...

No comments: